Pamundësi - Nga Artan Gjyzel Hasani

Në këtë 7 Mars, kujtimit të Mësuesit tim të parë e të përjetshëm...

 

Nuk na ndan veç dheu, baba,

por edhe një oqean i tërë…

në varrezën Hillcrest shkoj

mbi varrin e një tjetri

lulet e tua të vë

dhe kërkoj dikë që të ngjasojë me ty

me moshën tënde a emrin

por asnjë nuk qënka si ti

dora zgjat lulet mbi mermerin

dhe tërhiqet pas përsëri….

të bardhë janë trëndafilat që i hedh

në një varr bosh dhe harrohem

pas një fluture që ndalon mbi petalet...

bukur përkëdhel ky mëngjes

trupin tim me hijen tënde…

dhe tymi i kësaj cigareje

më merr e më shpie

aty ku ti fle gjumin tënd

pa e ditur se manushaqet

që dikur të dhuronin nxënësit

mes librave akoma mbajnë erë...