Po të ishte gjallë Gjergj Fishta, ç’do t’u thoshte shqiptarëve?

 nga Ndue Ukaj

Shkrimtari i madh, Gjergj Fishta, më 1914, shkroi satirën e njohur, "Nën hajat të parrizit."

Sipas satirës, Shën Pjetri, në derë të Parrizit, mediton për fatin e shqiptarëve, dhe, duke biseduar me Djallin dhe Skënderbeun, ai thotë: "shqiptarët janë çoroditë krejt" dhe "kanë dalë faret", prandaj as që iu shkon mendja të trokasin në derë të parrizit, për të kërkuar shpëtimin. 
Dhe, sipas autorit, kjo mund të jetë arsyeja pse Shqipëria s'gjen shpëtim e lumturi. 
Në këtë tekst, siç kuptojmë nga dialogu i Shën Pjetrit, shqiptarët janë pre e veseve të këqija, tradhtisë, krenarisë së madhe, koprracisë, rrenës, patriotizmit të rremë, adhurimit të gabuar... 
Dialogu i Skënderbeut më Djallin përshkohet nga një ton kritik dhe dramatik. Ndërsa kulmi i këtij shpërthimi, është momenti, kur Djalli i thotë Skënderbeut se, emri i tij është në libra, por nuk dihet në se është në zemër të shqiptarëve. 
Por bisedën dramatike mes Djallit dhe Skënderbeut e ndërpret Shën Pjetri, i cili thotë: "për inat të Djallit dhe Shqiptarëvet, Zoti ka me mbajtë Shqypninë më këmbë me nder e me lumni".

Sot, po të ishte gjallë Gjergj Fishta, do të na qortonte fort, me kamxhikun e tij të mprehtë të satirës, duke na thënë: "Mbajeni Skënderbeun më shumë në zemra sesa në Facebook dhe libra. Këshillojuni nga ai dhe mësoni nga filozofia e tij. Lëreni anash hipokrizinë dhe dyfytyrësinë. Mos u anëtarësoni nëpër konferenca që nuk u përkasin juve. Duajeni njëri-tjetrin. Sepse, vetëm kështu, jeni të fortë mjaftueshëm përballë rreziqeve të shumta që u kanosen".