në sallën e mbushur plot
me blice dhe kamera
krenare deri në dhimbje
ajo flet me madhështi
për veprën e saj të parë
të ftuarit duartrokasin gjatë
flokët, bizhutë dhe veshjen e saj
ajo e di mirë prerjen e artë të suksesit
një grua që pozon
Mesdita në Toronto
rrjedh nëpër xhamat e kullave të larta
si ujvarë qytetare, e kaltër, e kaltër.
Kumbimet e kambanave të Katedrales
flatrojnë rreth nesh - pëllumba flladesh.
Po kur të mbarojë shishja e verës
në tryezën tonë në rrugë, këtu
Në të gdhirë, teksa prapë i perëndonte sytë për gjumë, Dauti ndjeu njëlloj sëmbimi në ije. “T’ëmën! Do të vdesëm dhe Bot’e tërë do të bjerë në dëshpërim.” Tha me vete. Nuk ishte asfare dëshira e tij
Jeta vetë është e paqëllimshme
por ne ia shpikim, ia sajojmë
qindra synime marramendëse fisnike
por në thelb veç një qëllim është i vërtetë
të mos vdesim
dhe nëse kjo është e
Pak kohë më parë, ndërsa po kërkoja diçka në dhomën ku dikur rrinte im atë, aty pranë librave dhe disqeve të vjetër të gramafonit gjeta një ditar të tij ku mungonin shumë fletë. Të gjithë rreshtat
ka edhe ditë të bukura
që të vjen keq t’i ngrysësh
me kafe cigare dhe facebook
por s’e ke ti në dorë
dhe s’bën dot ndryshe
tashmë ke marrë plotësisht formë
në thelbin tonë të ftohtë
njeriu jeton edhe kur zemra e tij nuk rreh më
në radiografinë e dashurisë shfaqen hiroshimat
si hiri mbi oshëtimat
Kupidi jo gjithnjë mbante një hark me shigjetë
në të rrallë një sopatë a
S’kam qenë në mal të shenjtë,
as stërnip i davidit s’jam,
jam biri i shekullit
me plagë të hapura.
Psallt në tempullin tim,
tempull i thjeshtë
pa kolona mermeri,
pikturuar me
Artan Gjyzel Hasani
