Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
“Gjithçka është raport me historinë”, përsëriti dhe prej lartësisë së tij këqyri që të tjerët aty ta merrnin vërtet seriozisht. A si të donte të thoshte: “Ende s’besoni se për të hyrë në muze jetojmë?!”
Në sinqeritet shterues, thuajse gjithnjë i
“Prindërit më lanë herët, më pas mërgova. Jam kthyer nja dy a tri herë atje, u ngrita një varr të përbashkët, një varr të bukur, por ky vendi ynë nuk mu bë dot kurrë aq i bukur sa varri i prindërve të mi…”
Teksa tha kështu, iu drodh buza. Ktheu
dita thyhet...
nata rrëzohet...
mëngjesi u jep protezat
e gjithshka harrohet…
ja…muzgu ra
dhe u rrëzua
mbi hijen që ti le
poeti e pa dhe u pengua
mbi fjalët që nuk the...
tashmë shiu
Jetoj në ekranin e laptopit
ku fjalët
si në përrallë më mbijnë,
Psherëtijnë dhimbjet e pikëçuditëseve,
Enigmat e jetës,
gati për shpërthim,
varen në çengel të pikëpyetjeve,
Plasin
fjalët që mbolla në të pathënat tuaja
lulëzuan hije që ju i dinit të harruara
si kujtesa e hapave dhe vetmia e barit
në udhën ku s’kalon njeri
por tani unë s’shkruhem më
gërmat m’u verbuan nga
Koha e pare - Adagio
Shpirt i busullës zhvendosje e vendosjes në kohën e hartës kjo hapësirë
Shpirti i busullës mosplakje bri udhës të një Pasha-Porte ndërtuar me iluzione
Të gjitha Atlantidat
Kaluar 15 vjet, që s’e kam parë Joze Sllovenin. S’di ku ta gjej dhe as pres që ai kujtohet për mua.
Them kështu se, kur e njoha, isha mërgimtar i ri, pra të shumtën e kohës njeri në ngut. Njeriu nuk
Në mes të oborrit shtruar me pllaka, qershia lartohej gjithë hijeshi dhe bukuri, deri mbi çatinë e katit të dytë dhe rreth degëve të saj përdridhej hardhia.
-E sheh sa është ritur, - më tha vëllai
