Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
VAPA
Pllakosi vapa,
siç na pllakos çdo ditë mërzia,
panjat e shushatura,
as marrin frymë,
as shushurijnë,
duhma e dheut psherëtimë,
qytetin mbështjell e hirtë zalia,
djersijnë mendimet,
kripa e tyre m'i zbardhi vetullat,
pres
- Kjo histori nuk duhet të vdesë - tha Ana - Sepse po e le ti të vdesë, askush nuk do ta marrë vesh se pse ti nuk e shite shtëpinë tënde të vjetër në Tiranë. Dhe askush nuk do ta marrë vesh se, ndoshta për atë shkak, unë nuk e bleva dot atë shtëpi
1
nuk i pamë gjethet kur ranë
ishim shumë të zënë
po flisnim për degët e thyera
2
se ne kurrë s’kemi kohë
të shohim gjërat ndërsa bien
gjethet në vjeshtë
a veten në dashuri
s’kishim parë
Faruk Myrtaj - Toronto
I kthyer nga Parisi, e takoi në kafenenë e vogël pranë bllokut të pallateve ku ajo kishte jetuar më parë. E dinte, regjisorja kishte nisur të shkruante kujtimet. Kishte
LËKURA E DASHURISË
Dashuri,
je sy,
je buzë,
mish e shpirt,
mëkat e virtyt
në të njëjtin trup
je ti,
e ashpër
dhe e mëndafshtë
lëkura jote,
dashuri.
LOTËT E PENDIMIT
S'di
E zunë në xhungël bishën dhe në një kafaz hekuri e futën në mënyrë që njerëzit ta shijonin bukurinë e saj pa u ndjerë të kërcenuar.
Biznesi i bishës në kafaz ecte mirë dhe pronari nxirrte shumë
Kastriot Fetahu - Chicago, SHBA
Nuk i harroj dot, mbrëmjet e Tiranës,
Nuk janë si "Podmoskovnije Vjeçera",
Kafet, rrëmujat, shëtitjet anës Lanës,
Kaq të zhurmëshme, Moska, nuk i
dremit nata në shtratin tim
aq lehtë
sa pa gjumë më lë…
sa herë që dua ta puth
ta prek
ajo bëhet mëngjes
dhe ngrihet
dhe ikën
bukur ngadalë…
nata është një grua që bën sikur fle…
*
