Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
I thashë që vija nga qyteza ku ai kishte punuar, dikur.
“Domethënë më njohke ti?!”
“Më shumë të di prej të tjerëve!”
“E si më mbajnë mend të tjerët?!”
“Si mësuesi që ngjitej e zbriste kodrës për ne shkollë duke lexuar!”
BREDHI
Ky bredh
porsi çelës i blertë soli
notat e dëborës rreshton
ngadalë halë më halë,
luan win chill-i për mua
me harkun akull
pranverën e harruar.
ZHUMBRICA
Mbi zhumbricë,
mbi jastëkun e saj erëmirë.
më zu gjumi i
Klementi mbështeti dorën në dorezën metalike të derës dhe s’i bëhej të ikte. Era e këndshme e kuzhinës, kurmi i ngrohtë i gruas e pështjelluan. Jona e tij, qëndron në mes të dhomës, me pizhamet e
i errët ky bar ku me vetminë time jam ulur
boshatisur salla, e thënë ndryshe, vetëm meshkuj,
2 e pasmesnatës
ora kur vetëkënaqen poetët…
denjësisht largohen dhe dy gjinjtë e fundit
dhe whisky
-metaforë-
Nëpunësi i Ligjit ka trokitur te Porta e Jashtme e llamarintë.
Vetë e kishte zgjedhur të llamarintë: edhe maja-gishtash ta prekje, jehonte, i llamarintë bëhej ajri, erë e llamarintë… dhe
“Ke përdhosur simbolin e lirisë së qytetit!”.
Veç këtë fjali mbajti mend nga aktakuza e gjatë e prokurorit. Plot pesë vjet burg për përmjerjen që në dehje e sipër i kish bërë një statuje që
Mbrëmë, duke u kthyer në shtepi, pranë meje në tren u ul një zonjë grua rreth te 50-tave. Mesa duket më mori për ruse se filloi të më fliste rusisht. Ia ktheva po rusisht pastaj shtova "Ja nje
