Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Albana Lifschin
Makina kishte një orë që kishte lënë qytetin. Në sedilien e pasme dy zonja të moshuara po bisedonin rreth darkës së fejesës ku i kishin ftuar. Vajza që shpallte fejesën atë mbrëmje ishte mbesa e njërës prej tyre, zonjës Suzanë
Kur ora e madhe e murit shënoi njëmbëdhjetë, kryeshërbëtori vështroi nga e shoqja. Priti udhëzimin e saj me frymën pezull. U bënë orë ashtu. Shkëlqesia e Tij bënte gjumë të trazuar. Kohët e fundit kjo punë u bë e rëndomtë. Fajin ia vinin ëndrrave
Ai qytet i vogël buzë gjirit kishte një të marrë.
Të gjithë e dinin se kush ishte e askush s’e ngacmonte. Për të huajt i marri ishte bërë kurioziteti i qytetit.
Qe një burrë me një mjekër të gjatë
Vesa kishte një copë herë që kishte mbetur duke vështruar veten në pasqyrë. Ate ditë ajo kishte mbushur 40 vjeç dhe para se të kthehej në shtëpi, siç bënte zakonisht, kishte ndaluar tek Lord &
Poezia lirike është forma më e përshtatshme për shprehjen e botës së ndjenjave, të mendimeve dhe të përjetimeve estetike.
Poezia, si çdo krijim letrar, fillon me Fjalën.
Fjala është materializimi
Pas pesë orësh, po dilja nga ndërtesa e rëndë e Fakultetit të Shkencave. Punët e laboratorit i bënim të shtunave, ditëve të tjera na nxihej jeta nëpër leksione e seminare teorike. Kur po merrja
Një copëzë nga romani “Rëfenja të Amerikës” - 2003
Po s’gjen njeriu rehat, or nuku gjen! Kjo jetë na e paska lënë rehatnë vetëm kur të bashkohemi me të shumtët! Ti thua u rrita, u martova, e mbylla
Jetoj në të njëjtin qytet ku majësqepi
lejlekët më sollën në 75-ën.
Iki ndonjëherë, kur më merr malli
për bukën e ngrohtë të vendeve të tjera
dhe për atë që nuk do të jem kurrë.
Kthehem
