Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Atë ditë, në zyrën ku po dorëzonte letrat, postieri gjeti një zotëri elegant që diç po i thoshte nëpunëses. Nga respekti për moshën apo kushedi përse, ajo ishte ngritur më këmbë dhe, teksa tjetri fliste, e vështronte në dritë të syrit. Megjithëse e
Në një tavernë atje në Romë
Më hodhi era tek një prift,
E donte prifti Ciceronë,
E pinte verën latinisht.
Dhe duke ngrënë e duke pirë
Më tha mos isha katolik,
Por ndodhi prift vërtet i mirë,
Ndaj s’desha të isha unë i
Përgjigjja e letrës 5
“ESPERANDO”
I larti mik, qofsh mirë! Dhe fare mos u dëshpëro. Kur të përgatisim antologjinë në disa gjuhë të huaja, por është shpejt ende, do t’ua kthejmë kusurin të gjithëve
Nëna foto nuk ka veç asaj të pasaportës
që gjendet dhe në varrin e saj, ku u fal.
Shteti veç njëherë e dërgoi fotografin
për robërit e tij
deri lart në mal...
Ja sa ta të rris dhe këtë fëmijë
Në zyrë shumicën e kohës rri vetëm me telefonin, të dy të vetmuar, fjalëpakë, nervozë, që nuk mësohemi dot me njëri-tjetrin. Kur e shoh ashtu të mbledhur si një iriq erracak, me bishtin e murrmë të
Ime shoqe ma theu zemrën herët. Ajo vdiq e shkoi, duke më lënë vetëm me Antonetën, ende dy vjeçe. Pak nga pak, për shkak të rrethanave që u krijuan, e lidha jetën me time bijë. Siç do të më thoshin
Ka pak kohë që është ribotuar dhe shpërndarë nëpër libraritë e Tiranës, romani fantastiko-shkencor “Drejt Epsilonit të Eridanit”, vepër e shkrimtarit dhe studiuesit të mirënjohur me banim prej vitesh
Pas internimit në Lezhë ku qëndruam 6 muaj, na transferuan në Berat. Aty u strehuam në lagjen Mangalem, në shtëpitë e shëmbura të Pashajt. Ishin të braktisura, shumë të vjetra e të kalbura. Edhe ato
