Poezi: Armiku i vetes
Kam qëne e shpesh mbetem armiku i vetes.
Sa isha i vogël doja të rritesha.
Më flihej, por zemra më mbante zgjuar dhe netëve.
Zemrën shpesh e braktisja ditëve.
Armiku i vetes ... Sa herë unë kam zgjedhur
Të bëj gjëra që
Kapitulli i parё nga romani ende nё proces "Grimcat e kujtesёs" me autor Perparim Kapllani
Isa Vishanji ngriti paksa jakёn e palltos ushtarake pёr t’u mbrojtur disi nga ajri i ftohtё dhe picёrroi sytё me padurim nё thellёsi tё parkut Marsovo
Kjo që po vjen drejt furrës është gjyshja e Zamirit. Është e bëshme, e rrumbullakët dhe (sigurisht) e zeshkët.
Për çudi shtëpia e saj ndodhet mu përballë furrës. Them për çudi sepse lagja e tyre
Në fillim as që e kuptonim se kish filluar lufta – përveç që po vinim re turmat e refugjatëve me benca nga provinca, që dyndeshin valë-valë drejt kryeqytetit: me fytyra të vrara, si ata që e kishin
Kur do bëhet imi ky peizazh
gjer tej horizontit
ku vala e liqenit
rreh bregun si krah pulëbardhe,
pallatet,
mure kanioni
të prera me thikë më ngjajnë,
rruga mes tyre
me panja bufka
7 Fabula nga Ferit Lamaj
Mulliri
Njëqind vjeç i mbushi Plaku.
Teksa ngrohej te oxhaku,
po ankohet nga stomaku:
- Prej dy orësh nuk jam mirë,
ndiej urth edhe thartirë...
Plaka nuk e humb
Nga Zija Çela
Ai spital përbëhej nga një ngrehinë e ronitur, që dikur kishte shërbyer si depo, por që edhe pasi ishte vënë dorë për ta përshtatur sadopak, kishte mbetur me çati eterniti. Ndodhej në
Qëkur notarët shkodranë, ia kishin mbathur me not drejt Korfuzit, ishte dhënë paralajmërim i rreptë: “Ndalohet hyrja në det pas orës gjashtë të mbrëmjes dhe para orës shtatë të mëngjesit! Do të
Thoma Gëllçi
