Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Llucin e njoh herët e besoj shumë durrsakë, bashkëmoshatare të mi e kujtojnë. Më kujtohet kur mbushej pjesa e Brrylit para ish-Nish Kimikes me lluc, nga gërryerjet e basenit të portit.
Kujtoj një tub të gjatë që fillonte diku nga Kantieri e
Shqipëria është vendi me pozicionin më strategjik në botë, vendi që përcakton fatet e planetit.
Ky pohim është gomarllëk. Megjithatë shumica e shqiptarëve e thonë dhe e përsërisin pa u lëvizur qerpiku si diçka me të cilën krenohen, si diçka që po e
Fukarenjtë tanë nuk janë si leckamanët e Londrës, Romës, Milanos, Parisit, që ditën lypin, natën flenë në thes.
Fukarenjtë tanë lahen, krifen, pispillosen, vishen me rroba firmato, lëvizin me makina
Biçikleta ishte një rraqe metalike pa moshë. Si sot edhe para edhe pas dhjetë vjetësh mbetej gjithmonë as e re as e vjetër.
Biçikleta ishte një "imobiliare" e lëvizshme që trashëgohej, shitej
Durrsaku, “Biri i Detit” mëson ndër fjalët e para, fjalen “DET”, pagëzohet aty, ninëllohet nga klik-klaku, si nje murmurime e bukur e ndjerë, qysh në moshen e tij më të njomë.
Lidhet durrsaku fort
Leku ishte një e keqe e madhe e trashëguar nga e kaluara kriminale antipopullore me të pasur dhe të varfër, shfrytëzim të njeriut nga njeriu.
Leku refuzohej, përbuzej, urrehej.
Leku ishte sëmundje
Tregimi i së dielës
Sa herë dal sipër te Qafa e Llogarasë më kujtohen pushimet verore në komunizëm. Ishim me fat që shkonim familjarisht në Qeparo, por ishim dhe pa fat nga që deri sa arrinim atje
Edison Ypi
Burra zamani me mustaqet deri te veshi që dinë si pihet rakia, si respektohet Kanuni, janë të rrallë, por ndoshta kanë mbetur në Mokër.
-Mokra është e bukur, thotë një polic rrugor
