Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Durrsaku, “Biri i Detit” mëson ndër fjalët e para, fjalen “DET”, pagëzohet aty, ninëllohet nga klik-klaku, si nje murmurime e bukur e ndjerë, qysh në moshen e tij më të njomë.
Lidhet durrsaku fort me detin, përjetë… Me detin nuk je kurrë vetëm. Ai
Leku ishte një e keqe e madhe e trashëguar nga e kaluara kriminale antipopullore me të pasur dhe të varfër, shfrytëzim të njeriut nga njeriu.
Leku refuzohej, përbuzej, urrehej.
Leku ishte sëmundje
Tregimi i së dielës
Sa herë dal sipër te Qafa e Llogarasë më kujtohen pushimet verore në komunizëm. Ishim me fat që shkonim familjarisht në Qeparo, por ishim dhe pa fat nga që deri sa arrinim atje
Edison Ypi
Burra zamani me mustaqet deri te veshi që dinë si pihet rakia, si respektohet Kanuni, janë të rrallë, por ndoshta kanë mbetur në Mokër.
-Mokra është e bukur, thotë një polic rrugor
Edison Ypi
Vetëm llogje, dallavere, selfie, humor i pështirë, akademikë trutharë që kërkojnë fonde, kërkues shkencorë që bëjnë postime të krupta në fejsbuk, libra të palexueshëm nga mbijetuesa
Ta shëtisim Shqipërinë. Pa aspirina, paracetamola, antidepresiva, se me të tilla prishet magjia. Dhe pa shami lotësh. Ku laget syri dhe hallakatet mendja, lotët fshihen si ka thënë Murgu, me
Ja, kjo është shtëpia ku kanë jetuar Shiti me Hajrien e Qazim Mulletit.
Tek një tjetër aty ngjitur kanë jetuar kushërirat e Enver Hoxhës, tre motra, të bijat e Vehip Hoxhës.
Tek kjo
I vetmi vend në Shqipëri ku zemra punon si pompë, gjaku vërshon lumë, stomaku bluan si mulli, gjymtyrët lëvizin si vinça, veshët dëgjojnë mbrapa Korabit, sytë shohin në fund të botës, goja buçet si
Rushan Xhaferi
Gjatë periudhës së verës në Vlorën e nxehtë, ku shkolla kishte mbaruar dhe prindërit na lihnin rehat nga detyrat dhe mësimet, ne fëmijët e pandërgjegjshëm zhbironim natyrën, lagjen
