Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Kompania jonë “Two men and a truck” nuk është ndonjë kompani e madhe, të thuash me famë. Por, ka nja katër vjet që më duket e ka kapur demin për brirësh: po ngulmon me e paraqitë veten me një pamje të re.
Gjithë çfarë ka ndodhur lidhet me ne që
Ma shkatërroi gjithë mëngjesin ky zorzop që e kam përballë në anë të oxhakut me zjarr.
Zakonisht vij këtu mëngjeseve dhe shkruaj. Kur qoshja është e zënë prej të tjerëve, ulem diku gjetkë. Pastaj, kur lirohet zhvendosem pranë zjarrit.
…më shani, më lëvdoni
si dhe sa të doni
veç mos më shkruani “u prefsh”
se nga përtej varrit do t’ju mallkoj
dhe mallkimi im do t’ju zërë
dhe copë copë do t’ju presë
që të kuptoni që në të
Salla “Van Gog” e hotelit “Corleone and Company” qe mbushur plot e për plot. Kishte një kureshtje të madhe për romanin “Falcone po vjen në qytetin tone”.
Unë u gjenda aty krejt rastësisht. Po nuk
Të kishte qenë vërtet një flutur budallaqe që i ishte afruar zjarrit më shumë nga sa duhej?
A mund të kishte bërë ndryshe vallë?
Sidoqoftë ishte tepër vonë për të menduar gjëra të tilla. Tani ajo
AUTOPORTRET ME BOJNA UJI
Jashtë asht akullnajë,
E unë brenda
N’qoshe t’oxhakut...
Kacafyten
Dashnia me urrejtjen,
Unë mbaj anën e dashnisë...
Urrejtja e korr
nji fitore
Kur më pyeti nipi në ç’moshë unë kam përjetuar stresin më të madh, i thashë:
-Kur isha afër 5 vjeç.
Që mos e lija shumë të çuditur vazhdova:
-Mbaj mend në Korçë kishim dalë të prisnim autobuzin që
i fortë shumë ky diell i mesnatës sime
që nuk më lë të shoh as yje e as hënë
nata nuk është tjetër veçse një hije
e asaj që një jetë të tërë
ka mbetur pa bërë…
kam nevojë ta mendoj
