Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Luizi është bukë dhe gjellë
është qiell me një yll
të hënave është hënë
gjatë javës pyll me shi
dhe të dielave diell…
carpe diem, bijtë e Shqipes
dhe ju bija të saj
Zotit mos i kërkoni gjë tjetër
as vetes, as jetës, as vdekjes
veç
Nuk më besohet
që ikën zogjtë:
dielli po ngroh
nëpër foletë
vezët e bardha
me guaskë akulli.
Nuk më besohet
që ikën zogjtë:
me sqep të ngrirë
rrezet e diellit
po pijnë
duke çukitur
cipën e akullt.
Nuk më besohet
që ikën
Një lypës që del në udhëkryq për lëmoshë nuk ka kohë të ndjekë lajme. Kurrkund, as në gazetë, as në televizion e as në internet. Por atij, i duhet ta dijë këtë lajm që tronditi qytetin...
ëndërroj një botë të ndarë
nga mure të kapërcyeshëm
sa herë që njeriu ndihet një tjetër
që nuk përket më aty, por gjetkë
ku ikja është kthim drejt vetes
përtej atyre që i mban
* * *
Mes absurdit të jetës së përditshme
zgjohem me një mendim
të çuditshëm.
Me një hamendje.
Me një dilemë.
Dallgët e shpiritit ato m'i ngrenë.
E braktisa atdheun
a e mora me
Dik Devil, një nga formatuesit e lojërave elektronike në kompaninë e famshme EVERYTHING, po i jepte fund shëtitjes me qenin e tij sa një dorë, kur befas pa disa fëmijë që po luanin me shkarpa, me
njeriu jeton edhe kur zemra e tij nuk rreh më
në radiografinë e dashurisë shfaqen hiroshimat
si hiri mbi oshëtimat
Kupidi jo gjithnjë mbante një hark me shigjetë
në të rrallë një sopatë a
* * *
(“thonë bota jam i marrë”)
Thonë bota jam i marrë.
Mendtë ti, moj, m'i ke marrë.
Më jep ujë nga izvori,
Nga burimet e krahrorit.
Mjaltin nuk ma jep me lugë,
Por ma jep ta pi me
