Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
mbaj mend një natë dhjetori, panair
rrugët e qytetit llamburisnin çmendurinë
nën muzikë alpine po festohej lindja e Krishtit
takikardikë nevrikë pinin hashash
dhe blinin shalle për të dashurat...
të dehur nga ajo verë e ngrohtë e
(Bazuar mbi një ngjarje të vërtetë)
As vetë nuk e di se si u ndodha bosh dhe nuk e refuzova atë ftesë. Isha me shërbim në Shkodër prej Televizionit Kombëtar, në krye të një ekipi prej tre vetësh; kameramani, shoferi dhe unë. Duheshin edhe dy vjet
Pas pothuaj gjashtëdhjetë vjetësh, ne u takuam në varreza. Ishte rasti të bënim edhe një foto të tre, dy motrat dhe unë.
Kur ai që shkrepi fotografinë pranë varrit të babait, unë u kujtova për
BREDHI I KALTËR
Bredhi i kaltër lyer me qiell,
më përshëndeti buzë rrugës,
Ia dhela halat gjemb më gjemb,
halat e tija të kristalta
ku flinte ëndrra edhe nata.
Më zgjati krehrin e
Pesë vjet më parë atij i vdiq gruaja. E qau me lot, thanë ata që iu gjendën pranë. Unë nuk pata mundësi me shku në varrim. Por, nja një vit më vonë ia vura një tufë me lule te varri i të shoqes. I
vdekja është një fillim i mbarë…
me lopatë do të hedhin baltë mbi emrin tënd
me daltë do të heqin baltën që hodhën mbi ty
për herë të parë nuk të duhet të bësh asgjë
do e bëjnë të tjerët me shumë
Artan Gyzel Hasani - Toronto
MAK(BE)TH (monodramë)
I dashur, mbase duhej filluar në një mënyrë më të besueshme ky rrëfim, por nuk kam ndërmënd një gjë të tillë.
Nuk dua të më besojnë. Nuk e di
Këmbë njeriu nuk kishte shkelur në lokalin “Qofte zgare”, që nga mëngjezi, me përjashtim të klientit të zakonshëm, Zyber Harizi, ai gushëvaruri si kapua deti, i cili kishte qyshkur që vërtiste nëpër
