Në rafte janë librat - Nga Roland Gjoza

Në rafte janë librat ngjeshur e shtypur te njëri -tjetri prej ngushticës.

Asnjëherë nuk ua krijova komoditetin që duhej, ndonëse një pjesë janë nobelistë dhe të tjerët klasikë me art absolut.

Për këtë vuaj, se shoh Shekspirin si shtyp me shpatulla të fuqishme prej herkuli Turgenievin fin

dhe Mopasani heq e vuan prej Ushtarit të mirë Shvejk.

Kërkon ndihmë Ivan Bunini nga brutaliteti i vrazhdtë prej muzhiku i kont Tolstoit

që shkruante romane aq të mëdha, të cilët shiten me një dollar te strand

dhe shumë xhentëllmenë të tjerë që më kanë mësuar të shkruaj

shiten me peni.

S'kam para të ngre një infermieri që t'u mjekoj plagët

dhe dielli i zverdh dhe hëna si requiem u jep ngjyrën e meitëve

dhe një sallon bukurie sikur të ngre, kapakët t'ua bëj të bukur, fletëve t'u jap një krehje të re.

Rri dhe vështroj librat më të mirë që më kanë mbetur

dhe dëshpërohem për ata që janë sakrifikuar me një pendim Galileu

sa shumë kam hequr për vend, për raftet që s'nxinin as Modianon

dhe më vjen të ngrej një stacion policie

për Çehovin

që dy herë ma kanë vjedhur

ç'them!

Më mirë t'i dorëzoj në bibliotekën e lagjes për brezat e ardhshëm të pensionistëve

po fara e lexuesve mund të shuhet krejt

dhe librat mund të jenë bërë ajër kibernetik.

Jam gati të heq dorë nga librat

dhe në raftet e zbrazur të vë servisin prej kristali që trashëgova nga babai

me 99 pjata të thella, 99 pjata të cekëta, katër pjatanca, dy supjera, 99 lugë, 99 pirunj, 99 thika

të gjitha të lyera me platin.

Një ditë do të përdoren për mortin tim.