Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
kur iku vallë shqiptari i fundit?
të tjerët para tij nuk kanë rëndësi
veç ai me duhet
i fundit
shqiptari i fundit mbi shpinë nuk mban shkëmbin
por vetë Sizifin
dhe përtyp i palodhur kalendarët…
kur iku vallë shqiptari i fundit?
ai që nuk
Jemi mbledhë me përkujtue Ditën e Flamurit. Shumë shumë bahemi nja pesëdhjetë vetë, me gjithë fëmijë.
Na ka kap malli me kërcy. Edhe mu. Po jemi djegë edhe me ndrrue dy pare muhabet si shqiptari me shqiptarin. Se n'dhé të huej edhe qumshtin e
Zilja e orës së vjetër kërciti fort duke e thyer qetësinë e dhomës. Ingranazhet e saj të plakur nga vitet, duket sikur ndjenin dhimbje dhe rënkonin pas çdo lëkundjeje të lavjerësit. Kishte punuar
Kur jetoja me tim bir, përballë shtëpisë së tij dhe përtej rrugës, ishte edhe një familje indiane, një çift në moshë mesatare dhe dy bijat e tyre. Ne jetonim në fund të bllokut, pikërisht brenda
(nga libri "Mëkatari")
1
E në u çmëndsh bëje si askush tjetër, poet!
Çmëndu një herë e mirë e përgjithmonë…
pa bujë…
në heshtje…
në vetmi
i pashpresë të mbetesh,
i pashërueshëm…
me
Kur gomonia e mbushur plotpërplot me matjanë, kuksianë, dibranë e tropojanë po bëhej gati ta linte gjirin te Rana e Hedhun, u shfaqa edhe unë.
Jo se desha t'i përvidhem edhe unë policisë e të shkoja
Njeriut nuk i rastis shpesh me qenë i pranishëm kur vihet një pikturë diku në një mjedis publik. Aq më pak, kjo ka gjasë të ndodhë kur hiqet një e vjetër e bërë njëqindepesëdhjetë vjet më parë. Mua
* * *
Kërkova fenerin e diogjenit.
Në muze,
mbi sergjen kishin mbetur
vetëm lotët e ngrirë,
lotët e diogjenit
për njerinë.
* * *
Kungull halloween-i jam.
M'i kanë bërë prerjet e
